Het Resident orkest laat zien en horen dat symfonische muziek in de 21ste eeuw nog steeds mooi is. Het resident orkest is een van de beste orkesten van Europa en is een boegbeeld (figure head) voor Den Haag als cultuurstad.
Locatie: Dr Anton Philipszaal/Lucent Danstheater, Spuiplein 150.
Tijd: 20.15 uur.
Je kunt een glas champagne drinken, een hapje eten en spreken over je goede voornemens (resolutions) bijvoorbeeld: ik stop met Engels spreken en spreek alleen Nederlands. Er is ook live muziek. Violist Noa Eijl & Friends spelen fantastische muziek.
Locatie: Ballroom Hilton, Zeestraat 35.
Tijd: van 20 uur tot 01.30 uur.
Er zijn 44 topschilderijen van Hollandse meesters uit de Gouden Eeuw. Je kunt onder andere zien: Rembrandt, Frans Hals, Paulus Potter, Jan Steen en Hendrick Avercamp. Het is voor de eerste keer dat deze complete collectie te zien is! Het is een van de belangrijkste privé collecties Hollandse schilderijen uit de 17de eeuw van de wereld.
De collectie is van het echtpaar (couple) Eijk en Rose-Marie de Mol van Otterloo. Zij zijn van origine Nederlanders maar zij woonden in Amerika. Zij beginnen met de collectie in 1974. Op advies van Peter Sutton, de huidige (current) directeur van het Bruce Museum, Greenwich, Connecticut, gingen zij oude Hollandse meesters uit de 17de eeuw verzamelen (to collect). Zij kregen ook hulp van Simon Levie (oud-directeur van Rijksmuseum Amsterdam en Frits Duparc, oud-directeur van het Mauritshuis.
Zes kunstenaars van nu reflecteren op het thema migratie. De kunstenaars hebben een connectie door hun ervaring van migratie naar of uit Nederland. Bezoekers van de tentoonstelling kunnen ook aan de kunstwerken meehelpen. Het is een project waar je als bezoeker actief participeert. De kunstenaars zijn Tiong Ang, David Bade, Dirk de Bruyn, Sonja van Kerkhoff, Renée Ridgway en Rudi Struik.
Tot en met 13 maart: Oog, hart en handen Retrospectief Jan Meefout.
Locatie: Museum Beelden aan Zee, Harteveltstraat 1 Scheveningen
info: www.beeldenaanzee.nl
De ijsbaan is 550 m². Er zijn verwarmde winterse terrassen van restaurants rondom het plein. Niet alleen is er een grote ijsbaan maar er is ook ‘Coolslide’ een grote glijbaan (slide) van ijs. De glijbaan is 40 meter lang en 3 meter hoog! Na het schaatsen drink je lekkere warme chocolade melk of glühwein.
Locatie: Kurhausplein Scheveningen.
Openingstijden: 10 uur tot 22 uur.
Info: www.cooleventscheveningen.nl
Een internationaal literatuur festival. Zij kozen de naam ‘writers unlimited’ omdat iedereen welkom is die anders schrijft, denkt en spreekt. Presentaties in Engelstalige programma’s worden in het Nederlands en Engels simultaan geprojecteerd. De Britse auteur Tim Parks opent het festival op donderdag 20 januari. Zijn Engelse speech gaat over: ‘alle auteurs willen wereldwijde faam. Ze schrijven steeds meer voor de hele wereld. Dat is onpersoonlijk. Terug naar het persoonlijke lokale denken en schrijven!’
Het thema van het festival is: Great Expectations = Hoge verwachtingen van literatuur, van verbeelding (imagination), van kunst (art).
Er is muziek, film en er zijn 80 auteurs en artiesten van over de hele wereld. Op zondag 23 januari is er een Caraïbisch Filmprogramma in het Filmhuis. Veel is in het Engels.
Voor het complete programma, info over participanten, tijden, prijzen etc.: www.writersunlimited.nl
Locaties: Theater aan het Spui & Filmhuis, Spui 87.
Het magisch realisme is een kunststroming. De kunstschilder schildert (paints) fotografische beelden (images). Hij probeert een connectie te maken tussen deze realiteit en een andere of hogere realiteit. Dit maakt dat de beelden op het schilderij hallucinerend eruit zien. Het lijkt alsof er droomeffecten zijn: magisch realistische representaties zijn vaak mogelijk maar niet waarschijnlijk (likely). In 1925 gaf de Duitse criticus voor het eerst een naam aan deze stroming.
Pyke Koch schilderde met technische perfectie, combineerde alledaagse (every day) objecten op een onwaarschijnlijke (unlikely) manier en hij gebruikte ook veel symboliek. Hij schilderde het liefst slechte buurten (neighbourhood), lelijke vrouwen, kermissen, circussen en decadente personen. Het is niet duidelijk wat hij bedoelde met deze schilderijen. Sommigen denken dat er in zijn werk referenties zijn aan het fascisme, verborgen (hidden) homoseksualiteit en een grote vrees voor de dood.
Koch had veel inspiratie van het nieuwe medium film. Hij hield van Duitse films uit de jaren twintig. De camera is geen neutraal oog maar door expressieve camera bewegingen (movements) en montage leid de film de blik van de kijkers.
In 1929 schildert hij een portret van Asta Nielsen, een Deense actrice gespecialiseerd in personages uit de zelfkant van de maatschappij (on the border of society). Twee jaar later, in 1931, schildert hij de hoed, sjaal en de bloem van Nielsen, in het nieuwe portret van Bertha van Antwerpen. Bertha heeft haar hoofd schuin in anticipatie, haar blik is melancholiek maar ook geamuseerd. Deze dingen gecombineerd met het harde licht en de plaats waar zij staat, suggereert dat Bertha een prostituee is. Koch schildert de plooien (folds) van de papierachtige huid (skin) rond haar ogen, mondhoeken en kin.
De lippenstift (lip stick) op haar lippen zou flatterend moeten zijn (maar is het niet), een veeg (smear) lippenstift is naast haar mondhoek. De kracht (power) van dit schilderij is het confronterende karakter. De gesloten achtergrond dwingt (forces) de kijker Bertha’s ruimte (space) te delen (share). Haar levensechtheid (true to life) en haar meer dan levensgrote (life-size) postuur, maken het kijken naar dit schilderij tot een benauwde (upsetting) ervaring (experience) die vanzelf respect oproept (evoke).
