Welcome to the Direct Dutch institute, The Hague. We provide effective courses for foreigners wishing to acquire an active command of Dutch while staying in the Netherlands.
Follow Direct Dutch on Facebook

Almost 30 years of experience,
over 15.000 students

Unique, acclaimed method,
used by Berkeley University

Small groups,
focus on conversation

Droge Dialogen: het reuzenrad

October 20, 2016

190116reuzenpier

Als je Nederlands leert is het goed om veel te lezen! Lees Droge Dialogen, grappige en soms ook rare conversaties tussen Mevrouw Mondriaan en Mevrouw Escher. Geschreven door Direct Dutch docente Petra Hisgen.

Mevrouw Mondriaan gaat eerst niet maar later toch naar het Reuzenrad in Scheveningen

190116reuzenpier

Mevrouw Mondriaan verveelt zich. Ze zou heel graag naar het Reuzenrad op de Pier in Scheveningen willen gaan. Helaas wil haar Piet niet mee. Hij heeft een eigen muziekstukje gecomponeerd: ‘Victorie Boogiewoogie’ wat hij volgende week wil laten horen aan zijn vrienden Vermeer en Hals. Dus moet hij veel oefenen. Hij is heel trots op zichzelf.

Ook mevrouw Escher kan niet mee omdat ze op vakantie is met haar zoon en schoondochter. ‘Wat jammer voor mij’, denkt mevrouw Mondriaan, ‘het is ook zo leuk om met Annelies naar Scheveningen te gaan. Nu heb ik niemand. Piet niet, Annelies niet’.

Mevrouw Mondriaan gaat een beetje gedeprimeerd in haar comfortabele stoel zitten en neemt een slokje witte wijn. Ze zucht diep. Waarom is het leven zo moeilijk? Waarom smaakt de wijn niet lekker? En waarom ben ik vergeten bitterballen te kopen?

De deurbel gaat. En wie staat daar voor de deur? Mevrouw Escher.

Mevrouw Mondriaan:  ‘Hè?? Wat doe jij hier? Ik dacht dat je in Spanje was. Maar kom snel binnen. Ik heb net een glaasje ingeschonken. Wil je er ook een?’ Mevrouw Mondriaan voelt zich al veel beter nu ze haar vriendin ziet.

Mevrouw Escher: ‘O, ja, heel graag! Dat is precies wat ik nodig heb. Wat een toestand.’

Mevrouw Mondriaan: ‘Ga lekker zitten en vertel me wat er aan de hand is. Waarom ben je niet in Spanje?

Mevrouw Escher: Dat zal ik je zo uitleggen. Eerst even een slokje wijn nemen. Zo, hè, hè. Lekkere wijn, Adèle.

Mevrouw Mondriaan: Eigenlijk vond ik de wijn eerst niet zo lekker maar nu jij hier bent, smaakt hij veel beter. Kom op, vertel.  Ik ben benieuwd naar je verhaal. En, eerlijk gezegd, ben ik blij dat je er bent. Ik was vandaag een beetje gedeprimeerd.

Mevrouw Escher: O, ja? Terneergeslagen? Wat is er?

Mevrouw Mondriaan: Nee, jij eerst.

Mevrouw Escher: Goed dan. Je weet dat mijn zoon en schoondochter me hadden gevraagd om mee te gaan naar Spanje, Benidorm. Fantastisch, het is daar zo mooi en, het belangrijkste, er zijn bijna geen toeristen.

Mevrouw Mondriaan: Nee, dat hoorde ik ook. Ik haat plaatsen waar veel toeristen zijn.

Mevrouw Escher: Precies, ik ook. Ach, ik had me er zo op verheugd om een keer naar een warm land te gaan. Meestal gaan Maurits en ik naar Noorwegen of IJsland. Ik had zelfs speciale zomerkleding gekocht.

Mevrouw Mondriaan: Ja, dat weet ik.

Mevrouw Escher: Maar moet je horen: word ik vorige week gebeld door Arthur en wat zegt hij? Mam, sorry, maar we moeten de reis naar Spanje cancellen. ‘Wat?!’ vraag ik, ‘waarom?’ Ik was zo geschokt, dat zul je begrijpen. Ik stond net op het punt om mijn koffers te pakken.

Mevrouw Mondriaan: Vreselijk! Ik zou ook geschokt zijn.

Mevrouw Escher: Dus ik vraag Arthur waarom het niet doorgaat. En waarom hij me dat op het laatste moment pas vertelt. Ik was echt een beetje boos.

Mevrouw Mondriaan: Dat begrijp ik!

Mevrouw Escher: Zegt hij: kalm mam. Wij vinden het ook niet leuk, maar er is een groot probleem op mijn werk en ze hebben me gevraagd om de vakantie uit te stellen en later in het jaar op vakantie te gaan.

Mevrouw Mondriaan: Nou, ja, zeg. Wat een brutaliteit! Hoe komen ze erop om zoiets te vragen?

Mevrouw Escher: Tja, dat vind ik eigenlijk ook. Maar goed, Arthur heeft me uitgelegd dat hij geen andere optie had. Dus geen Spanje voor mij. En wat is er met jou aan de hand?

Mevrouw Mondriaan: Niets meer. Mijn probleem is nu al opgelost.

Mevrouw Escher: O? Hoezo?

Mevrouw Mondriaan: Ik was een beetje down omdat ik heel graag naar Scheveningen wilde gaan naar het Reuzenrad op de Pier. Alleen, er was niemand om met mij mee te gaan. Piet wilde niet en jij was in Spanje.

Mevrouw Escher: Nu ben ik hier, dus een geluk bij een ongeluk. Je weet dat ik het fantastisch vind  om in een Reuzenrad te zitten. Dat moet een prachtig uitzicht zijn over Scheveningen en de zee.

Mevrouw Mondriaan: Ja, inderdaad, dat  lijkt mij ook.

Mevrouw Mondriaan: Dus, Annelies, zullen wij morgen naar Scheveningen gaan?

Mevrouw Escher: Prima idee! Doen we. Zo, en nu nog een slokje wijn. Proost Adèle, op ons uitje.